گـاه نوشـتههـاي «ح.شریفیفر»
حكايت اين« ميخ » و آن چَكش
حكايت اين« ميخ » و آن چَكش
بيا و بنگر
چون صبر نيست ، صبر بهناچار ميكنيم
با شما خواهم بود
- سال 2009 به روايت تصوير
- غزلي با صداي سيد حسن حسيني : آيا يقين داري كه شك نداري؟
- این آدمها را خوب میشناسم
- هرتا مولر برندهي نوبل ادبيات
- زمهریر و اتفاقهای ریز و درشتاش
- شعر حقيقي در جهت حقوق مردم اتفاق ميافتد
- «با خودت صادق باش»
- سينماگران ايراني در لسآنجلس
- سنگلج در فهرست آثار ملي
- پرتره | نگاه آشنا
آرشیو پیوندها
ستون پُربازديدها،بهروايت خودم
چهارم دی 1388ساعت10
این ترانه بوی نان نمیدهد بوی حرف دیگران نمیدهد
سفرهی دلم دوباره باز شد
سفرهای که بوی نان نمیدهد
نامهای که ساده و صمیمی است
بوی شعر و داستان نمیدهد :
... با سلام و آرزوی طول عمر
که زمانه این زمان نمیدهد
کاش این زمانه زیر و رو شود
روی خوش به ما نشان نمیدهد
یک وجب زمین برای باغچه
یک دریچه آسمان نمیدهد
وسعتی به قدر جای ما دو تن
گر زمین دهد ، زمان نمیدهد
فرصتی برای دوست داشتن
نوبتی به عاشقان نمیدهد
هیچکس برایات از صمیم دل
دست دوستی تکان نمیدهد
هیچکس به غیر ناسزا تو را
هدیهای به رایگان نمیدهد
کس ز فرط هایوهوی گرگومیش
دل به هیهی شبان نمیدهد
جز دلت که قطرهای است بیکران
کس نشان ز بیکران نمیدهد
عشق نام بینشانه است و کس
نام دیگری بدان نمیدهد
جز تو هیچ میزبان مهربان
نان و گل به میهمان نمیدهد
نا امیدم از زمین و از زمان
پاسخم نه این ، نه آن ... نمیدهد
پارههای این دل شکسته را
گریه هم دوباره جان نمیدهد
خواستم که با تو درد دل کنم
گریهام ولی امان نمیدهد ...
قيصر امينپور